رهنگاران/ آگاهی بسیاری از مردم و درک و تعاملاتشان از عصای سفید چیزی جز یک عصا و راهنمای مسیر نیست.
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی رهنگاران؛ مهین چراغی فعال رسانه ای در یادداشتی نوشت؛ در عصر حاضر و با سیاستهای دولت و وزارت بهداشت در خصوص امکانات و تسهیل دسترسی روشندلان از تردد در جامعه و برخورداری از موقعیتهای تا حدی مشابه سایر افراد جامعه اندکی از دغدغه ی خانواده ها و مشمولان این طیف کاسته شده است.
ولیکن همچنان شغل مناسب و بسیاری از نیازهای طبیعی این افراد برایشان به لحاظ فیزیکی ممکن نمی باشد.
این نقض شاید بنوعی محدودیت بوده و زندگی فرد را تحت الشعاع قرار دهد اما محرومیت تلقی نمی شود، چه بسا کسانی که در شرایط دشوار ارتقاء یافته اند.
آگاهی بسیاری از مردم و درک و تعاملاتشان از عصای سفید چیزی جز یک عصا و راهنمای مسیر نیست.
در حالیکه آن یک وسیله صرفا جهت استفاده روشندلان در جامعه نیست بلکه به لحاظ نقش حساس و کاربردیش در اعتماد به نفس و خودباوری فرد به جرات باید از آن به عنوان یک نقطه اتکا و ارزش نام برد.
در این راستا روانشناسان و جامعه شناسان در برنامه راهبردی پویش عصای سفید و دسترسی آسان روشندلان از امکانات در جامعه و بازبینی عملکرد دولت در حمایت از توسعه طرحهای رفاهی و حقوق شهروندی آنها نقش کلیدی و بسزایی را ایفاء می نمایند.
در کشورهای غربی موقعیت و سهم نابینایان در اجتماع همانند بسیاری از شهروندان از سوی مسئولان و دولت رعایت و لحاظ میشود.
به زعم بسیاری نابینایی یک نقض عضو جدی در جامعه محسوب می گردد، در صورتی که نگاه شفاف و قضاوت آگاهانه و پذیرش از سوی اجتماع گامی مثبت و محکم در جهت اطمینان آنان (نابینایان) در عرصه های تحصیل، کار و مهارتهای زندگی و دستیابی به خودباوری در ادامه مسیر می تواند باشد. بنا بر مجموع آمارهای اعلام شده، بصورت تقریبی 254 هزار نابینا و کم بینا تحت پوشش بهزیستی قرار دارند و این ضرورت هم افزائی دستگاههای اجرایی در راستای رفاه نسبی جامعه نابینایان و ترددشان در جامعه را می طلبد.
در فضای مجازی و جامعه امروزی عصای سفید و خط بریل ناشناخته و مغفول مانده است و صرفا زندگی و مهارتهایش و تحصیل را مختص افراد سالم از نظر فیزیکی می پنداریم. گفتنی است؛ این امر باعث عدم پذیرش آنها از سوی اجتماع در زمینه های تحصیلی و شغلی می شود، اگرچه سهم افراد دارای معلولیت در استخدام های کشوری 3% می باشد ولیکن بنا بر دلایلی همان قانون 3% نیز در فرآیند آزمون، مصاحبه و گزینش لحاظ نمی شود و این مستلزم ورود دولت به این چالش و نگرش بدور از تبعیض مسئولان به اجرای این طرح مصوب و قانون می باشد.
پیرامون تراز و توازن حقوق شهروندی و عدالت در زیرساختهای شهری با محوریت توانخواهان می تواند دری به دنیای بسته آنها بگشاید.
از این رو انجمن ها و NGO های فعال در بستر سازی و حمایت از جامعه معلولان و روشندلان و بازتاب فعالیتهای گروه در جامعه قطعا می تواند توانمندیها و مطالبات و دغدغه این طیف را به حق از مقام مسئول که در راس آن سازمان بهزیستی قرار گرفته است خواستار شوند.
بدیهی است؛ با تغییر دیدگاه و نگرش جامعه به قشر توانخواهان بی تردید چشم انداز مطلوبی را در همه شاخصهها اعم از تحصیل، شغل و رشته های علمی، ورزشی شاهد خواهیم بود.
- نویسنده : مهین چراغی
- منبع خبر : پایگاه خبری رهنگاران
