رهنگاران/ رقابت قرن بیستویکم دیگر بر سر نفت، معادن یا کارخانهها نیست، میدان اصلی رقابت، کلاسهای درس و ذهن دانشآموزانی است که قرار است اقتصاد آینده را بسازند. «ایران دیجیتال» تلاشی است برای آنکه این رقابت از مدرسه آغاز شود و نسل آینده، به جای مصرفکننده فناوری، خالق آن باشد.
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی رهنگاران-فاطمه لطیفی؛ تحولات فناوری دیگر منتظر کشورها نمیماند. هر روز که از آموزش مهارتهای دیجیتال به نسل جدید غفلت شود، فاصله با اقتصاد جهانی بیشتر خواهد شد. در چنین شرایطی، طرح «ایران دیجیتال» را نباید صرفاً یک برنامه آموزشی یا چند دوره مجازی دانست، بلکه این طرح، تلاشی برای بازتعریف مفهوم آموزش در عصر اقتصاد دانشبنیان است، عصری که موفقیت ملتها بیش از آنکه به منابع طبیعی وابسته باشد، به سرمایه انسانی و مهارتهای دیجیتال گره خورده است.
اگر تا دو دهه پیش سواد، به معنای خواندن، نوشتن و انجام چهار عمل اصلی ریاضی تعریف میشد، امروز مفهوم «سواد» ابعاد گستردهتری یافته است. در جهان امروز، توانایی استفاده آگاهانه از فناوری، تحلیل دادهها، درک فضای دیجیتال و حتی آشنایی مقدماتی با برنامهنویسی، بخشی از سواد پایه هر شهروند محسوب میشود. از همین رو بسیاری از نظامهای آموزشی دنیا، بازنگری در شیوههای آموزش را نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی اجتنابناپذیر دانستهاند.
در ایران نیز سالهاست کارشناسان آموزشی بر فاصله میان محتوای مدارس و نیازهای واقعی جامعه تأکید میکنند. هنوز بخش قابل توجهی از فرآیند آموزش بر حفظیات، انتقال اطلاعات و موفقیت در آزمونها متمرکز است، در حالی که بازار کار آینده، بیش از هر چیز به مهارت، خلاقیت، نوآوری و توان حل مسئله نیاز خواهد داشت.
در چنین فضایی، طرح «ایران دیجیتال» را باید پاسخی به یکی از مهمترین دغدغههای نظام آموزشی کشور دانست، دغدغهای که به دنبال تربیت دانشآموزانی است که نهتنها مصرفکننده فناوری، بلکه تولیدکننده دانش و فناوری باشند.
نکته قابل توجه این طرح، تغییر نگاه به آموزش است. در این برنامه، برنامهنویسی صرفاً آموزش چند دستور نرمافزاری نیست، بلکه ابزاری برای تقویت تفکر منطقی، نظم ذهنی، خلاقیت و تحلیل مسائل محسوب میشود. دانشآموزی که یاد میگیرد یک مسئله را به اجزای کوچکتر تقسیم کند و برای حل آن الگوریتم طراحی کند، در حقیقت مهارتی را میآموزد که در تمام ابعاد زندگی آینده او کاربرد خواهد داشت.
از سوی دیگر، یکی از مهمترین ویژگیهای این طرح، رایگان بودن منابع آموزشی است. تجربه نشان داده است که بخش زیادی از خانوادهها توانایی پرداخت هزینه دورههای تخصصی فناوری را ندارند. بنابراین، فراهم شدن امکان دسترسی رایگان به آموزشهای استاندارد میتواند گامی مهم در جهت تحقق عدالت آموزشی باشد، عدالتی که سالهاست یکی از مطالبات جدی حوزه تعلیم و تربیت است.
البته نباید فراموش کرد که موفقیت چنین طرحهایی صرفاً به تولید محتوا وابسته نیست. کیفیت اجرا، آموزش معلمان، توسعه زیرساختهای ارتباطی، دسترسی برابر به اینترنت پرسرعت و استمرار برنامهها، عوامل تعیینکننده در اثربخشی اینگونه طرحها هستند. اگر این حلقهها تکمیل نشوند، حتی بهترین محتوای آموزشی نیز نمیتواند تحول مورد انتظار را ایجاد کند.
باید پذیرفت که رقابت آینده کشورها، رقابت کارخانهها یا منابع زیرزمینی نخواهد بود، بلکه رقابت بر سر نیروی انسانی توانمند است. دانشآموز امروز، مهندس، پژوهشگر، برنامهنویس و کارآفرین فرداست. هر میزان سرمایهگذاری بر مهارتهای او، در واقع سرمایهگذاری بر آینده اقتصادی و اجتماعی کشور خواهد بود.
«ایران دیجیتال» اگر بتواند آموزش مهارتمحور را به بخشی از فرهنگ آموزشی کشور تبدیل کند، تنها یک طرح آموزشی نخواهد بود، بلکه میتواند آغازگر نسلی باشد که آینده ایران را نه با اتکا به منابع طبیعی، بلکه با دانش، خلاقیت و فناوری خواهد ساخت.
- نویسنده : فاطمه لطیفی
- منبع خبر : پایگاه خبری رهنگاران
