بی‌پرده با فریبای خاص گیلان؛ وقتی «امید به زندگی» در دل معلولیت‌ها جوانه زد
بی‌پرده با فریبای خاص گیلان؛ وقتی «امید به زندگی» در دل معلولیت‌ها جوانه زد
اختصاصی-ره‌نگاران/ فریبا معصومی، بانوی پرانرژی گیلانی، ثابت کرده است که معلولیت‌ها و محدودیت‌ها نمی‌توانند سد راه انسان‌های با اراده شوند.

ره‌نگاران/ فریبا معصومی، بانوی پرانرژی گیلانی، ثابت کرده است که معلولیت‌ها و محدودیت‌ها نمی‌توانند سد راه انسان‌های با اراده شوند. کارگاه «امید به زندگی» او، فراتر از یک مرکز تولید صنایع‌دستی، پیامی روشن برای جامعه است؛ پیامی از ایمان، تلاش و انسان‌بودن. بانویی که از محدودیت‌ها پله ساخت و با «امید به زندگی» کارآفرین برتر کشور شد.

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی ره‌نگاران-فاطمه لطیفی: «معلولیت، محدودیت نیست»؛ شاید در ابتدای امر در حد شعار خودش را نشان دهد، اما وقتی در دل واقعیت، ریز می‌شوید، ماجراهایی جلوی چشمانت سبز می‌شود که به شما ثابت می‌کند، این انگاره، نه تنها شعار نیست بلکه چیزی فراتر از عمل است.

زنانی که زیستن را معنا کردند

در جهانی که معیار توانمندی اغلب با سلامت جسم سنجیده می‌شود، هستند زنانی که با اراده‌ای آهنین، معنای تازه‌ای به مفهوم «زیستن» بخشیده‌اند. آنان نه در جست‌وجوی ترحم، بلکه در پی اثبات خویش‌اند؛ اثبات اینکه انسان بودن، فراتر از مرزهای جسم و ناتوانی است. معلولیت برای این زنان، پایان رؤیا نیست، بلکه آغازی دوباره برای بازتعریف توان، خلاقیت و ایمان به خویشتن است.


در جامعه‌ای که هنوز زیرساخت‌های لازم برای حضور برابر افراد دارای معلولیت در عرصه‌های اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی فراهم نشده، زنانی برخاسته‌اند که نه‌تنها با موانع فیزیکی، بلکه با دیوارهای ذهنی جامعه نیز مبارزه کرده‌اند. آنان در مسیر پرپیچ‌وخم زندگی، به جای توقف، راه‌های تازه‌ای برای حرکت یافته‌اند؛ با دستانی که شاید محدود باشد، اما با ذهن و قلبی که بی‌مرز می‌تپد.
شعار «معلولیت، محدودیت نیست» اگر زمانی شعاری احساسی و آرمانی به نظر می‌رسید، امروز در پرتو تلاش و موفقیت بانوانی، به واقعیتی اجتماعی بدل شده است. زنانی که با خلق فرصت از دل محدودیت، توانسته‌اند به الگویی الهام‌بخش برای جامعه بدل شوند و نگاه‌ها را از ناتوانی به توانستن تغییر دهند.
در روزگاری که بسیاری از افراد در برابر کوچک‌ترین دشواری‌ها دچار یأس و درنگ می‌شوند، بانویی از دل گیلان سبز برخاسته که نه‌تنها بر معلولیت جسمی غلبه کرده، بلکه با دستانی پرتوان و قلبی سرشار از ایمان، به الگویی از اراده و امید تبدیل شده است.
این بانوی گیلانی با اراده‌ای استوار و ایمانی راسخ، داستانی را رقم زده که فراتر از مرزهای جسم و جغرافیا، به سمبل امید و خودباوری تبدیل شده است. او روایتگر نسلی از زنان ایرانی است که با وجود سختی‌ها، مسیر شکوفایی را پیموده‌اند و نشان داده‌اند که هیچ محدودیتی نمی‌تواند مانع پرواز ذهن و اراده انسان شود.
گزارش پیش رو، روایتی است از زندگی و تلاش زنی که در میان دشواری‌های روزگار، درخشش را برگزید؛ زنی که با ایمان به خدا و باور به خویشتن، ثابت کرد؛ «توان واقعی انسان، در جسم نیست؛ در روحی است که تسلیم نمی‌شود.»

فریبا؛ بانوی خاص گیلان

آری! فریبا معصومی، بانوی هنرمند و کارآفرین اهل فومن، نشان داده است که هیچ محدودیتی نمی‌تواند سد راه شکوفایی انسان باشد، اگر ایمان، تلاش و عشق به زندگی راه را روشن کند.
گیلان همیشه زادگاه زنان توانمندی بوده است که در برابر سختی‌ها خم نشده‌اند. از دل کوه و جنگل، از میان شالیزار و باران، زنانی برخاسته‌اند که نه تنها بار زندگی خود را کشیده‌اند، بلکه چراغی در دل تاریکی‌ها برای دیگران برافروخته‌اند. در میان آنان، فریبا معصومی چهره‌ای درخشان است؛ بانویی که به رغم محدودیت جسمی، توانست با اراده‌ای آهنین و دستانی هنرمند، مسیر تازه‌ای در زندگی خود و ده‌ها زن دیگر ترسیم کند.
در روزگاری که بسیاری به بهانه شرایط اقتصادی یا ضعف جسمانی از تلاش بازمی‌مانند، او با باور به ارزش‌های درونی و اتکا به خدای خود، نشان داده است که توانستن از دل ایمان و امید زاده می‌شود. کارگاه کوچک او در فومن، که نامی گویا دارد؛ «امید به زندگی»، امروز نه فقط محلی برای تولید صنایع‌دستی و عروسک‌های سنتی است، بلکه نمادی از اراده، خودباوری و خلاقیت زن ایرانی است.

عزت‌مندی در گرو اراده و تلاش

فریبا معصومی، بانوی کارآفرین و هنرمند گیلانی، که سال‌هاست با وجود معلولیت جسمی توانسته مسیر موفقیت را با تلاش و ایمان طی کند، از روزهای آغازین مسیر خود تا رسیدن به جایگاه کارآفرین برتر کشور سخن می‌گوید.
این بانوی پرتلاش گیلانی که اکنون مربی فنی‌وحرفه‌ای در شهرستان فومن است، با لبخند و آرامش از مسیری سخن می‌گوید که پر از چالش بوده اما هرگز از آن پشیمان نیست و معتقد است: از همان ابتدا یاد گرفتم که روی پای خودم بایستم، دوست ندارم از کسی کمک مالی بگیرم چون باور دارم ارزش من خیلی بالاتر از پولی است که کسی بخواهد از سر ترحم بدهد.

معصومی از روزهایی یاد می‌کند که تازه شروع به یادگیری هنر کرده بود و بسیاری تصور نمی‌کردند او بتواند با وجود شرایط جسمی‌اش کار جدی انجام دهد.
این مربی فنی‌وحرفه‌ای و کارآفرین برتر کشور می‌گوید:
گاهی بعضی‌ها می‌آمدند خانه‌ام،  مبالغی پول می‌دادند و می‌گفتند “این برای کمک بهت”. من همان لحظه آن را به کسی دیگر می‌دادم چون نمی‌خواستم کمک بگیرم. به همه معلولان هم می‌گویم؛ اگر روی پای خودتان بایستید، درآمد و عزت واقعی به‌دست می‌آورید. مستمری ناچیز نمی‌تواند زندگی شما را بسازد، ولی تلاش می‌تواند.

بانویی که با هنر زیست می‌کند

این بانوی موفق گیلانی از علاقه شدیدش به هنر می‌گوید، عشقی که به گفته خودش تمام سختی‌ها را برایش شیرین کرده است و ادامه می‌داد: عاشق هنر هستم، همیشه به مادرم می‌گفتم زندگی سه بخش دارد؛ یکی زندگی مشترک، یکی زندگی تنها و یکی هم زندگی با هنر. من دومی و سومی را انتخاب کردم؛ با هنر و با خانواده‌ام زندگی می‌کنم.
کارگاه کوچک او در فومن، با نام زیبا و پرمعنای «امید به زندگی»، حالا به یکی از مراکز فعال صنایع‌دستی در استان تبدیل شده است. او با افتخار می‌گوید تاکنون بیش از ۵۵ نفر از زنان و دختران جوان را آموزش داده و به مسیر تولید و درآمدزایی هدایت کرده است.
فریبا خانم که از فعالیت در کنار سایر افراد لذت می‌برد، می‌گوید: در کارگاه من، هر هنرجو مثل یک دانه است که باید رشد کند. من فقط بذر امید را می‌کارم، بقیه مسیر را خودشان طی می‌کنند.
معصومی درباره ایده‌های هنری خود توضیح می‌دهد که هیچ الگوی خاصی ندارد و همه طرح‌ها را با الهام از طبیعت و با توکل به خدا خلق می‌کند.

فریبا و عروسک‌هایش

به گفته این‌ بانوی گیلانی؛ بدون الگو و آموزش رسمی، عروسک‌ها را طراحی می‌کند و حتی ترکیب رنگ‌ها را هم از دل الهام می‌گیرد و خدا بهترین معلم  اوست.
معصومی بر نقش یاد خدا در مسیر موفقیت تأکید دارد و می‌گوید: به همه جوانان می‌گویم اسم خدا را از زبانتان نیندازید. چون وقتی یاد خدا باشد، ناامیدی جایی ندارد. خدا به من نشان داده که با ایمان، حتی سخت‌ترین کارها ممکن می‌شود.

انگیزه‌ای به نام فریبا

فریبا معصومی فقط هنرمند و مربی نیست؛ او حالا به سخنران الهام‌بخش جوانان تبدیل شده است.
در همایش‌ها و نشست‌های مختلف، از تجربه‌های شخصی خود می‌گوید تا انگیزه‌ای برای تلاش در دل نسل جدید ایجاد کند.
وی همچنین معتقد است؛ اگر شرایط سخت است، اگر ناامیدی هست، باز هم می‌شود ادامه داد. من خودم بارها زمین خوردم ولی دوباره ایستادم.
وقتی از آرزوی والدینش پرسیدیم، لبخندی زد و با آرامش پاسخ داد: پدر و مادرم همیشه نگران آینده‌ام بودند. اما حالا مطمئنم اگر هزار سال هم عمر کنند، دیگر خیالتان راحت است. من روی پای خودم ایستاده‌ام، درآمد دارم، می‌توانم حتی پرستار بگیرم و زندگی مستقلی بسازم. آرزویشان این بود که من بتوانم، و حالا می‌توانم.
فریبا معصومی امروز نه‌تنها بانویی کارآفرین، بلکه نماد امید و پایداری در گیلان است. کارگاه او محلی برای تولید آثار هنری، آموزش مهارت و احیای روحیه تلاش در دل زنان و دختران منطقه شده است.
وی همچنین خطاب به جوانان می‌گوید: همه بهانه‌هایی که من داشتم برای موفق نشدن، شاید از شما هم بیشتر بود. اما دیدید که شد. پس شما هم اگر ایمان داشته باشید و تلاش کنید، می‌شود. من فقط می‌خواهم بگویم امید همیشه هست.

فریبا معصومی، بانوی پرانرژی گیلانی، ثابت کرده است که محدودیت‌ها نمی‌توانند سد راه انسان‌های با اراده شوند. کارگاه «امید به زندگی» او، فراتر از یک مرکز تولید صنایع‌دستی، پیامی روشن برای جامعه است؛ پیامی از ایمان، تلاش و انسان‌بودن.
او نشان داده که موفقیت نه در امکانات، بلکه در باور و اراده نهفته است؛ و از دل همین باور، نسلی از زنان و جوانان برخاسته‌اند که امید را دوباره معنا کرده‌اند.

  • نویسنده : فاطمه لطیفی
  • منبع خبر : پایگاه خبری ره‌نگاران