ره‌نگاران/ علیرضا جهانبخش، بازیکن ملی‌تیم فوتبال ایران، با حضور در اداره جمعیت هلال احمر استان گیلان، رسماً به عضویت این نهاد بشردوستانه درآمد و با پوشیدن لباس امدادگری، بر اهمیت ایثار و خدمت به خلق تأکید کرد.

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی ره‌نگاران؛ علیرضا جهانبخش در بازدید از مرکز جمعیت هلال احمر استان گیلان، ضمن قدردانی از تمامی کارکنان و داوطلبان این سازمان، از ایثارگری‌های بی‌دریغ امدادگران در مسیر نجات جان انسان‌ها تجلیل کرد.

این بازیکن ملی‌تیم فوتبال ایران که با پوشیدن لباس رسمی امدادگر داوطلب، به عضویت این سازمان درآمد، در گفتگو با خبرنگاران اظهار داشت:خدمت به مردم و حضور در کنار امدادگران، افتخاری است که هر انسانی باید در زندگی خود تجربه کند. ایثارگری داوطلبان هلال احمر در سخت‌ترین شرایط، درس بزرگی برای همه ما است و من امیدوارم بتوانم سهم کوچکی در مسیر کمک به دیگران داشته باشم.

در ادامه،هادی سلیمی، مدیرعامل جمعیت هلال احمر استان گیلان، در جمع خبرنگاران از تلاش‌های علیرضا جهانبخش برای سرافرازی ملت ایران در عرصه‌های جهانی فوتبال قدردانی کرد.

سلیمی افزود:جمعیت هلال احمر همواره در کنار تمامی کسانی است که برای ارتقای جایگاه ایران در جهان تلاش می‌کنند. حضور چهره‌های شاخص ملی مانند جهانبخش در جمع امدادگران داوطلب، نه تنها مایه دلگرمی برای اعضای این سازمان است، بلکه اثر مثبتی بر جذب داوطلبان جوان خواهد داشت.

مدیرعامل هلال احمر گیلان در پایان از حضور این بازیکن ارزشمند قدردانی کرد و تأکید نمود که این الگوهای موفق ورزشی با توجه به محبوبیتشان در میان نسل جدید، می‌توانند نقش مهمی در ترویج فرهنگ ایثار و کمک به دیگران ایفا کنند.

ره نگاران/ فناوری VAR در فوتبال ایران، نه‌ تنها گرهی از داوری باز نکرده، بلکه خود به یک معضل و دردسر تازه بدل شده است؛ یک ابزار پرهزینه که تنها در بیانیه‌ها و تبلیغات کاربرد دارد و در عمل، تبدیل به نماد دیگری از سردرگمی و ناکارآمدی ساختار فشل فوتبال ما شده است.

قرار بود با ورود این فناوری، اشتباهات داوری به حداقل برسد و تیم‌ها با خیال آسوده‌تری بازی کنند. اما آنچه امروز شاهد آن هستیم، یک شوخی تلخ و خنده‌دار است. VAR نه تنها در بسیاری از دیدارهای مهم یا اصلاً فعال نیست، بلکه در حساس‌ترین بازی‌ها هم یا کار نمی‌کند، یا نمی‌خواهند که کار کند.

نمونه واضح، فینال جام حذفی بین ملوان و استقلال بود؛ جایی که دستگاه VAR مثل یک شیء تزئینی در کنار زمین قرار داشت و عملاً بلااستفاده ماند. آیا مشکل فنی بود؟ یا تصمیمی عمدی پشت این خاموشی قرار داشت؟ آیا فدراسیون و کمیته داوران برای چنین سناریویی آماده نبودند؟ یا شاید نمی‌خواستند برخی صحنه‌ها بازبینی شود؟ این پرسش‌ها هنوز بی‌پاسخ مانده و احتمالاً هم بی‌پاسخ خواهد ماند، چون شفافیت هیچ‌گاه در قاموس مدیریت فوتبال ایران جایی نداشته است.

وقتی در دیدار فینال جام حذفی فوتبال ایران، با میلیون‌ها بیننده و میلیون‌ها تومان هزینه، سیستم VAR تنها تماشاچی است، دیگر چه امیدی به آینده می‌توان داشت؟ کمیته داوران و دپارتمان داوری فدراسیون فوتبال باید پاسخگوی این وضعیت اسفناک باشند. نه با بیانیه‌های تکراری، چون با این مدیریت، نه تنها عدالت در فوتبال اجرا نمی‌شود، بلکه بی‌عدالتی مدرن با فناوری جدید در حال نهادینه شدن است.

وقت آن رسیده که مدیران فوتبال ایران بین «داشتن فناوری» و «توان استفاده از فناوری» تفاوت قائل شوند. تا آن روز، VAR در فوتبال ما فقط یک جعبه خاموش خواهد بود؛ درست مانند بسیاری از صندلی‌های مدیریتی در فوتبال ایران.

ره نگاران- فرهاد خراسانی/ فوتبال به عنوان یک ورزش مردمی و فراگیر، همواره مورد توجه بسیاری از اقشار جامعه بوده است. در ایران، فوتبال نه تنها یک ورزش، بلکه بخش بزرگی از فرهنگ عمومی است و رفتار بازیکنان، مربیان، داوران و هواداران تأثیر زیادی بر جوامع مختلف دارد. اما متأسفانه در سال‌های اخیر شاهد نوعی سقوط اخلاقی در این عرصه بوده‌ایم که نگرانی‌های جدی ایجاد کرده است. سقوط اخلاق در فوتبال ایران موضوعی است که بسیاری از کارشناسان و علاقه‌مندان به فوتبال را نگران کرده است. دلایل متعددی برای این مسئله وجود دارد:

یکی از اصلی‌ترین نمادهای سقوط اخلاق در فوتبال ایران، خشونت‌های کلامی و فیزیکی در زمین بازی است. در بسیاری از مسابقات، برخوردهای فیزیکی غیرضروری، توهین‌ها و حتی درگیری‌های پس از بازی بین بازیکنان و مربیان مشاهده می‌شود. در کنار آن، خشونت بین هواداران تیم‌ها نیز به شکل قابل توجهی افزایش یافته است. این امر نه تنها به تصویر عمومی فوتبال آسیب می‌زند، بلکه امنیت و رفاه حاضران در ورزشگاه را نیز به خطر می‌اندازد

در سال‌های اخیر، شاهد افزایش خشونت در میدان‌های فوتبال ایران بوده‌ایم. این خشونت‌ها تنها به بازیکنان محدود نمی‌شود، بلکه مربیان و حتی تماشاگران نیز در برخی موارد درگیری‌های فیزیکی و لفظی پیدا می‌کنند. این اتفاقات اغلب در مواقع حساس مسابقات رخ می‌دهد، زمانی که فشار برای پیروزی زیاد است و کنترل احساسات بازیکنان و تماشاگران سخت‌تر می‌شود.

حاشیه‌سازی و درگیری‌های لفظی بین بازیکنان، مربیان و حتی مدیران باشگاه‌ها گاه به تریبون‌های عمومی نیز کشیده می‌شود و بازتاب منفی در رسانه‌ها پیدا می‌کند. اغلب دیده می شود برخی بازیکنان در زمین فوتبال از رفتارهای غیراخلاقی مانند توهین، تمارض و خشونت استفاده می‌کنند که باعث ایجاد جو منفی در تیم‌ها و بین تماشاگران می‌شود.

بازیکنان فوتبال به عنوان الگوهای جامعه، مسئولیت بزرگی در قبال رفتارهای خود دارند. اما در سال‌های اخیر، تمارض و فریب داوران، بی‌احترامی به حریفان و اعتراضات بیش از حد به تصمیمات داوری به بخشی از رفتار روزمره برخی بازیکنان تبدیل شده است. این رفتارها علاوه بر ایجاد بی‌اعتمادی در میان هواداران، فرهنگ جوانان را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد و باعث ترویج رفتارهای غیراخلاقی در سطوح پایین‌تر فوتبال می‌شود.

بازیکنان فوتبال معمولاً الگوهای جوانان هستند، اما رفتارهای غیراخلاقی برخی بازیکنان تأثیر منفی بر جوانان و هواداران دارد. استفاده از الفاظ ناپسند، تمارض، و بی‌احترامی به رقیبان، همگی مسائلی هستند که به سقوط اخلاقی فوتبال دامن می‌زنند. به ویژه زمانی که این رفتارها توسط بازیکنان مطرح و پرطرفدار انجام شود، تاثیر آن بر جامعه و فوتبال ایران بیشتر می‌شود.

اما داوران فوتبال ایران نیز همواره تحت فشار شدید هستند و بسیاری از آن‌ها در معرض انتقادات تند و حتی توهین‌های مستقیم قرار می‌گیرند. این فشارها می‌تواند منجر به تصمیمات غیرعادلانه شود و فضای اخلاقی ورزش را تیره‌تر کند.

یکی از مشکلات اساسی فوتبال ایران، در برخورد نامناسب با داوران است. اعتراض‌های بیش از حد، توهین، و حتی در مواردی حمله به داوران باعث شده تا شرایط قضاوت برای آن‌ها دشوار شود. این امر نه تنها سطح رقابت را کاهش می‌دهد، بلکه به‌ شدت به اعتبار فوتبال آسیب می‌زند. داوران اغلب تحت فشار هواداران و باشگاه‌ها قرار می‌گیرند و این امر تصمیمات آنها را دچار تردید می‌کند

هواداران فوتبال در ایران نیز نقش مهمی در ایجاد فضای اخلاقی و رفتاری بازی‌ها دارند. در برخی از مسابقات، رفتارهای نادرست هواداران نظیر پرتاب اشیا به زمین، فحاشی و ایجاد تنش‌ها بین طرفداران دو تیم به یک مشکل جدی تبدیل شده است. این رفتارها بازتابی از مشکلات اجتماعی و فرهنگی عمیق‌تر است که به واسطه نبود فرهنگ‌سازی مناسب تشدید می‌شود.

اما یکی از موارد مهم و تاثیرگزار در فوتبال ایران و در سال‌های اخیر، نفوذ منافع شخصی و مالی در فوتبال ایران نیز به یکی از چالش‌های اخلاقی افزوده شده است. برخی تصمیم‌گیری‌ها در باشگاه‌ها و فدراسیون فوتبال تحت تأثیر این عوامل قرار می‌گیرد که به کاهش اعتماد عمومی منجر می‌شود. فوتبال ایران از لحاظ مدیریت، مشکلات جدی دارد. بسیاری از تصمیمات کلان فوتبالی تحت تأثیر منافع مالی و شخصی افراد و گروه‌ها قرار می‌گیرد. باشگاه‌ها و تیم‌ها گاهی برای دستیابی به موفقیت کوتاه‌مدت از اصول اخلاقی عبور می‌کنند و حتی در مواردی به فساد مالی و تبانی متهم می‌شوند. این مسائل نه تنها فوتبال را از ارزش‌های ورزشی و اخلاقی دور می‌کند، بلکه به کاهش اعتماد عمومی به این ورزش نیز منجر می‌شود.

رسانه‌ها و به ویژه شبکه‌های اجتماعی نیز نقش مهمی در این سقوط اخلاقی دارند. با گسترش فضای مجازی، بسیاری از بازیکنان، مربیان و حتی داوران تحت فشار شدید رسانه‌ای قرار می‌گیرند. گاه شایعات و اخبار نادرست به سرعت در فضای مجازی پخش می‌شود و باعث ایجاد تنش‌های بیشتر بین افراد مختلف می‌گردد. این نوع فشار می‌تواند به رفتارهای غیراخلاقی و واکنش‌های احساسی در میدان مسابقه منجر شود.

رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی نقش بزرگی در ترویج یا تخریب اخلاق در فوتبال دارند. در سال‌های اخیر، فضای مجازی به ابزاری برای ترویج حاشیه‌ها، شایعات و حتی خشونت‌های کلامی تبدیل شده است. رسانه‌ها به جای تمرکز بر ارزش‌های ورزشی و اخلاقی، گاه به حواشی و جنجال‌های بی‌پایه و اساس دامن می‌زنند. این نوع از پرداختن به فوتبال باعث می‌شود که مسائل مهم اخلاقی به حاشیه رانده شود و فرهنگ نادرستی در فوتبال شکل بگیرد. از طرفی نبود آموزش‌های فرهنگی و اخلاقی

یکی از دلایل اصلی سقوط اخلاق در فوتبال ایران به شمار می رود، نبود آموزش‌های فرهنگی و اخلاقی مناسب در سطوح پایه‌ای یکی از دلایل آن است. از سنین جوانی، بسیاری از بازیکنان تنها بر جنبه‌های فنی و تاکتیکی تمرکز می‌کنند و به اخلاق ورزشی توجه کافی نمی‌شود. این کمبود آموزش در دوران حرفه‌ای بازیکنان نیز مشاهده می‌شود و در نتیجه آن، بسیاری از بازیکنان و مربیان در مواجهه با چالش‌های اخلاقی ناکام می‌مانند.

فوتبال ایران به نظر می‌رسد که در زمینه آموزش‌های اخلاقی برای بازیکنان و مدیران ضعیف عمل کرده است. تمرکز بیش از حد بر روی نتیجه‌گیری و کم‌توجهی به اصول اخلاقی باعث شده تا برخی از بازیکنان و مربیان به روش‌های غیراخلاقی روی بیاورند.

به طور کلی، برای بهبود وضعیت اخلاقی فوتبال ایران نیاز به اصلاحات گسترده در زمینه‌های فرهنگی، آموزشی و مدیریتی وجود دارد.

⭕️ نتیجه‌گیری

سقوط اخلاق در فوتبال ایران نتیجه عوامل متعدد است که از خشونت در زمین بازی و دخالت منافع شخصی گرفته تا کمبود آموزش‌های اخلاقی را شامل می‌شود. برای بهبود وضعیت، باید اقدامات جدی و هماهنگ در سطح باشگاه‌ها، فدراسیون و حتی رسانه‌ها صورت گیرد. فوتبال به عنوان یک ورزش ملی و پرطرفدار، نیازمند توجه بیشتر به اصول اخلاقی است تا بتواند به‌عنوان الگویی مثبت برای جامعه عمل کند و جوانان را به سوی ارزش‌های درست هدایت نماید.

ره نگار/ نشریه کیکر در حالی خبر از تمایل به همکاری باشگاه اورتون انگلیس با علی دایی داده که تاکنون کمتر ایرانی‌ای توانسته در سطح اول فوتبال دنیا در سمتی به غیر از بازیکن حضور داشته باشد. آیا دایی که همیشه نشان داده مرد روزهای سخت است، در مسیر احتمالی جدیدش می‌تواند موفقیت چشم‌گیری برای ایران کسب کند یا نه؟